مقاله حاضر به موضوع ارزیابی عملکرد پالایشگاههای نفت کشور بر مبنای عملکرد سالهای 80 ، 81 ، 82 و 83 پرداخته است. مبنای ارزیابی در این تحقیق مدلسازی با استفاده از مدلهای برنامهریزی در تحقیق در عملیات بوده و بدین منظور از میان مدلهای مختلف برنامهریزی ریاضی یک مدل از ترکیب تکنیکهای تحلیل پوششی دادهها و برنامهریزی آرمانی طراحی و ساخته شده که با دقت به مراتب بیشتری نسبت به مدلهای کلاسیک تحلیل پوششی دادهها کارایی و بهرهوری پالایشگاههای نفت کشور را اندازهگیری کرده و ضمن رتبهبندی آنها میزان ناکارایی نسبی و دلایل این ضعف را شناسایی مینماید. این بررسی بر بهرهبرداری بهینه از فرایندهای پالایشی با توجه به ظرفیتها و امکانات موجود با هزینه پالایشی کمتر و قابلیت تولید فرآوردههای با ارزش افزوده بیشتر تاکید مینماید.
